Zaterdag stond er weer een échte klassieker op het programma: dé streekderby tussen de grootmachten van het amateurvoetbal. Het machtige derde elftal van Ropta Boys tegen Ternaard 2. Een wedstrijd die zo beladen was dat de mist spontaan besloot om mee te gaan spelen.
De mannen van het derde waren messcherp. Nou ja, mentaal dan. Ze arriveerden zelfs zó vroeg in Ternaard dat het leek alsof ze het veld hadden gereserveerd voor een weekendje kamperen. Geen tegenstander, geen scheids, geen publiek en een leeg veld.
Tijdens de warming-up zat de sfeer er al goed in. Er was focus, er was energie, en bij sommigen een klein stresspoepje. Het ultieme teken van concentratie. Met vier frisse leenspelers oogde het team jong, vlug en gevaarlijk. Althans, op papier. Bij het eerste fluitsignaal begon het spektakel. Een dikke witte sluier van mist trok over het veld en keeper Gerben Durk verloor elk zicht op zijn Ternaarder tegenpool. Hij had letterlijk geen idee of de tegenstander überhaupt nog bestond en speelde daardoor feitelijk de helft van de wedstrijd op goed geluk.
Na negen minuten werd duidelijk dat de mist niet het enige was wat troebel was. De defensie van Ropta Boys had nog wat slaapzand in de ogen: 1-0 voor Ternaard. Maar één minuut later nam stand-in-aanvoerder Oane Pieter, een leentalent van de JO17, het heft in handen. Met een briljante steekpass zette hij Hillebrand oog-in-oog met de keeper: 1-1. Deze achterstand duurde precies zestig seconden. Daar zou zelfs John Heitinga jaloers op zijn. Beide ploegen kregen daarna hun kansen. De mist trok iets op, net genoeg om te zien dat Oane Pieter opnieuw een duit in het zakje deed en de 2-2 binnentikte.
Toen gebeurde het ondenkbare. Hillebrand, bekend om zijn indrukwekkende en imposante body, ging onderuit na een bodycheck. Blessure, wissel! Coach, teammanager en masseur Albert zag het gebeuren, schudde zijn hoofd en sprak de legendarische woorden: ‘Amateur.’
In de rust was de stemming opperbest. Geen donderpreek van teammanager Albert, enkel een vriendelijk ‘goed zo, jongens’.
Na rust was het Jelmar die de Ropta-Boys-vlag weer hoog hees: 2-3. Niet veel later viel de bal, bij een rommelige standaardsituatie, voor de voeten van Erwin. Met telepathische precisie liet hij de bal in het net waaien. Of iets realistischer: hij maaide volledig over de bal heen, waarna de bal toch de goal binnen rolde. Het stond zo waar 2-4 voor het machtige derde.
Lang kon Ropta Boys daar alleen niet van genieten, want de 3-4 voor Ternaard kwam voort uit een situatie waar nog maanden over nagepraat zal worden. Jelle ging in een duel onderuit en ging op z’n kont zitten waarna het leek alsof hij zijn tegenstander meenam. De scheids floot: penalty. Volkomen onterecht, maar wel raak. Alsof dat nog niet genoeg was, liep Erwin even later bij een corner een blessure op in een duel met de keeper. Wissel, einde wedstrijd en een nominatie rijker. Ternaard scoorde in het slot nogmaals en zette de eindstand op 4-4.
Terug op het Ropta Boys-complex gonst het van de verhalen en een ware mediastorm was losgebroken. Wat bleek? Tijdens de wedstrijd had Hillebrand vrolijk wat ‘updates’ de wereld in geslingerd. Waaronder het bericht dat de scheids de wedstrijd had gestaakt omdat hij de bal niet meer kon zien door de dichte mist. Het thuisfront, altijd scherp op de hoogte via de app, ging volledig over de rooie.
Na afloop werd er uiteraard traditiegetrouw gestemd voor de ‘Naaier van de Week’. De nominaties gingen naar:
Jelle, voor het veroorzaken van de onterechte penalty,
Hillebrand, voor het verspreiden van Fake News,
Erwin, voor zijn telepathie-goal en daaropvolgende blessure.
De uitslag was unaniem: Erwin mocht de niet-zo-gewilde naaimachine in ontvangst nemen. Sportief ontvangend mocht hij dit verslagje ook in elkaar breien. Komende zaterdag wacht ons een weekje rust.